آموزش نه گفتن و تعیین مرز به کودکان

بسیاری از والدین دوست دارند فرزندشان مؤدب و حرف‌گوش‌کن باشد. اما کودکی که هرگز «نه» نمی‌گوید، در برابر فشار همسالان، سوءاستفاده و خواسته‌های ناسالم دیگران آسیب‌پذیرتر است. آموزش نه گفتن به کودک به معنای تربیت کودکی لجباز نیست. هدف این است که کودک یاد بگیرد به احساسات و حریم خودش احترام بگذارد و همزمان به دیگران هم احترام بگذارد.

مرز شخصی، خطی نامرئی است که مشخص می‌کند چه رفتاری برای ما قابل‌قبول است و چه رفتاری نیست. مرزها سه نوع اصلی دارند:

  • مرزهای بدنی: چه کسی و چطور اجازه دارد به بدن کودک دست بزند.
  • مرزهای عاطفی: حق داشتن احساسات متفاوت و بیان آن‌ها.
  • مرزهای مربوط به وسایل: حق تصمیم‌گیری درباره اسباب‌بازی‌ها و وسایل شخصی.

آموزش مهارت نه گفتن به کودکان و همچنین برنامه های آموزشی ایمنی بدن، اطلاعات بچه ها را درباره رفتارهای محافظتی به طور چشمگیری افزایش می دهد و از طرفی احتمال اینکه کودک موقعیت های ناامنی را که با آن روبرو می شود را به بزرگسال مورد اعتمادش اطلاع دهد بیشتر می کند.

کودکانی که مهارت جرأت‌ورزی آموخته اند، در نوجوانی بهتر می‌توانند در برابر رفتارهای پرخطری مانند مصرف سیگار مقاومت کنند. به همین دلیل آموزش مهارت امتناع، بخش ثابت برنامه‌های «مهارت‌های زندگی» سازمان جهانی بهداشت است.

مرحله «نه» گفتن در دو تا سه سالگی، بخشی طبیعی از شکل‌گیری استقلال است. کودکی که در این مرحله سرکوب شود، ممکن است دچار احساس شرم و تردید شود.

نام علمی و درست اعضای بدن را به کودک یاد بدهید. پژوهش‌ها نشان می‌دهد کودکانی که واژگان دقیق بدنی دارند، راحت‌تر می‌توانند درباره تجربه‌های ناخوشایند صحبت کنند. به او بگویید: «بدن تو مال خودت است.»

وقتی کودک را مجبور می‌کنید اقوام را ببوسد، ناخواسته به او یاد می‌دهید که خواسته بزرگسالان از احساس خودش مهم‌تر است. به‌جای آن، گزینه‌های دیگر پیشنهاد دهید: دست دادن، دست تکان دادن یا یک لبخند.

همه «نه»ها قابل‌قبول نیستند. کودک نمی‌تواند به مسواک زدن یا کمربند ایمنی نه بگوید. اما در موقعیت‌های بی‌خطر مانند انتخاب رنگ لباس یا ادامه دادن بازی قلقلک، احترام به نظر او پیامی مهم می‌دهد که صدای تو شنیده می‌شود.

کودکانی که والدینشان به آن‌ها در شناخت احساسات کمک می‌کنند، مهارت‌های اجتماعی و خودتنظیمی بهتری دارند. وقتی کودک احساس ناراحتی، ترس یا معذب بودن را بشناسد، سریع‌تر متوجه می‌شود مرزش نقض شده است.

مهارت‌ها با تمرین تثبیت می‌شوند. موقعیت‌هایی را بازی کنید و جمله‌های کوتاه و محکم را تمرین کنید:

  • «نه، دوست ندارم.»
  • «دست نزن.»
  • «این مال من است، الان نمی‌خواهم بدهم.»

به کودک یاد بدهید با صدای رسا، نگاه مستقیم و حالت بدنی محکم صحبت کند.

به کودک توضیح دهید که «غافلگیری» (مثل هدیه تولد) خوب است، اما هیچ بزرگسالی نباید از او بخواهد رازی را از پدر و مادرش پنهان کند. این یکی از مؤثرترین پیام‌های پیشگیری از آزار است.

کودکان بیشتر از آنچه می‌شنوند، از آنچه می‌بینند یاد می‌گیرند. فرزندپروری مقتدرانه (ترکیب محبت و قاطعیت) اعتمادبه‌نفس و خودتنظیمی بیشتری در کودکان ایجاد خواهد کرد. مرزهای خودتان را آرام، محترمانه و بدون خشم بیان کنید.

سنتمرکز آموزش
۲ تا ۴ سالنام‌گذاری اعضای بدن، احترام به «نه» در بازی
۵ تا ۷ ساللمس امن و ناامن، راز خوب و بد، بازی نقش
۸ تا ۱۲ سالمقاومت در برابر فشار همسالان، امنیت در فضای مجازی
نوجوانیمرزهای عاطفی در دوستی‌ها، رضایت و احترام متقابل

در نظر داشته باشید اگر کودک شما در موارد زیر مشکل دارد، مشاوره با روانشناس کودک می‌تواند کمک‌کننده باشد

  • ناتوانی شدید در نه گفتن و تسلیم دائمی در برابر دیگران
  • اضطراب زیاد هنگام مخالفت کردن
  • لجبازی و «نه» گفتن افراطی که زندگی روزمره را مختل کرده
  • تغییر ناگهانی رفتار که احتمال تجربه ناخوشایند را مطرح می‌کند